ประเทศ สหรัฐอมริกา ดินแดนในฝันที่ทุกคนอยากสัมผัสถึงเสน่ห์ อันเย้ายวนของดินแดนแห่งเสรีภาพ เช่นเดียวกันกับ ข้าพเจ้าที่ใฝ่ฝันที่จะไปเยือนดินแดนแห่งนี้เพียงสักครั้งในชีวิต หากแต่ไม่คิดว่าโอกาสที่ดีนี้จะมาเร็ว จนไม่อาจคาดถึง เมื่อได้รู้ผลการสัมภาษณ์นักเรียนแลกเปลี่ยนจากนายจ้างและรู้ว่าได้ไปใช้ชีวิตในช่วงสั้นๆ อย่างเด็กอเมริกัน ในช่วงเวลาปิดเทอมภาคฤดูร้อน เพื่อหาประสบการณ์ที่แปลกใหม่ และสัมผัสภาษาและวัฒนธรรมโดยตรง ซึ่งสิ่งนี้ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจ และตื่นเต้นที่ได้คว้าโอกาสดีๆ เช่นการเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม Holiday Work and Travel USAไว้

หลังจากที่รอคอยมานาน การเดินทางก็ได้เริ่มต้นขี้นโดยมีที่หมายคือ McDonald เมือง Derby รัฐ Connecticut ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตะวันออก เหนือรัฐ New York เป็นเมืองที่คนทั่วไป อาจจะไม่คุ้นเคยนัก เพราะไม่ใช่เมืองท่องเที่ยว หรือเมืองอุตสาหกรรม หากแต่เป็นเมืองเล็กที่สุดของรัฐที่สวยงาม สงบเงียบ ผู้คนเป็นมิตร ไม่มีการแบ่งแยกชนชาติหรือสีผิว ขณะที่เดินทางถึงเมือง Derby เมืองทั้งเมืองเป็นเหมือนเมืองหิมะที่ Dream World ที่ถูกปกคลุมไปด้วยสีขาวของหิมะ หัวใจเต้นระทึกด้วยความตื่นเต้นที่ไม่เคยสัมผัสหิมะจริงๆมาก่อน

ความตื่นเต้นที่ได้อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างและแปลกใหม่ยังไม่ ทันลดลงมันกลับเพิ่มขึ้นอีก หลังจาก พักผ่อนให้หายจากอาการเจทแลกค์ เพียง 1 วันและเวลาต่างกัน 12 ชั่วโมง ข้าพเจ้าจะต้องทำงานแล้วหรือนี่ งานแรกในชีวิตของข้าพเจ้า การก้าวเข้าไปในร้านครั้งแรกเป็นอะไรที่แปลกใหม่ ความรู้สึกของข้าพเจ้า รู้สึกว่าแตกต่าง จาก Mcdonald’s ที่เมืองไทยอย่างมาก เพราะการก้าวเท้าเข้าร้านในครั้งนี้ ไม่ใช่ในฐานะลูกค้า แต่เป็นฐานะของพนักงานในร้าน ซึ่งมาพร้อมกับหน้าที่และความรับผิดชอบ นักเรียนแลกเปลี่ยนจากโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม Holiday Work and Travel USA ทุกคนจะได้รับการฝึกฝนใน หน้าที่ต่างๆกัน อาทิเช่น Cashier, งานในครัว, Running, Presenting, ทอด Fried เป็นต้น ในส่วนของข้าพเจ้าได้เริ่มทำงานในครัวที่เป็นพื้นฐาน และเป็นส่วนสำคัญมากในการทำหน้าที่อื่นต่อไป การทำงาน ในครัวครั้งนี้มิได้ง่ายอย่างที่คิดไว้เลย ที่จะต้องจำองค์ประกอบ ซึ่งแตกต่างกันในแซนวิชแต่ละชนิด และยังต้องทำตามที่ลูกค้าสั่ง ทำให้สับสนมาก หากแต่ข้าพเจ้าไม่ท้อแท้เพียงเท่านั้น เมื่อจำไม่ได้ก็ ทำการจดและท่องในเวลาเพียงไม่กี่วัน ข้าพเจ้าก็สามารถทำได้อย่างถูกต้อง การทอดเนื้อ การทอดไก่ การอบพาย กวาด ถู ล้างเครื่องจักรต่างๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากสำหรับข้าพเจ้าอีกต่อไป การทำงานเริ่มสนุกขึ้น เมื่อมีการเปลี่ยนหน้าที่ ข้าพเจ้าได้ทำหน้าที่ Cashier ที่จะต้องรับ Order ของลูกค้าและเก็บเงิน การฝึกภาษาอย่างจริงจังเริ่มขึ้น เมื่อต้องการสนทนากับชาวอเมริกัน ที่ไม่ใช่อาจารย์ที่คณะไม่มีตัวช่วยใดๆ และที่สำคัญจะต้องสั่งโดยการกดคอมพิวเตอร์ ให้ถูกต้องเพื่อลูกค้าโดยผู้ที่มีหน้าที่ติดต่อกับลูกค้าต้องคิดเสมอว่า ลูกค้าคือพระเจ้า ต้องยิ้มได้ตลอดเวลา ไม่ว่าลูกค้าโกรธอารมณ์ไม่ดี พูดในคำไม่สุภาพ อย่างไรก็ตาม แม้การทำงานจะเหนื่อยยาก ต้องใช้ความอดทน มากมายสักเพียงใด เมื่อมีสภาพแวดล้อม การทำงานที่ดี ผู้จัดการ เพื่อนร่วมงาน เพื่อนคนไทย ต่างเอ็นดูข้าพเจ้า หากทำอะไรผิด ทุกคนต่างคิดว่าเป็นเรื่องตลกแม้กระทั่งลูกค้าที่ให้ทิป ให้เหรียญสะสม ที่สำคัญที่สุด คือมิตรภาพอันดีจากทุกๆคนและการที่ผู้จัดการให้โอกาสเด็กไทยได้ทำงานในทุกๆ หน้าที่

เมื่อกล่าวถึงเรื่องเพื่อนแล้ว ข้าพเจ้าไม่รู้จักกับใครมาก่อนเลย แต่ไม่คิดว่า เหตุการณ์ทำให้เจอมิตรแท้ เด็กไทยทุกคนอยู่รวมกันในบ้านพัก หลังไม่ใหญ่โตนัก และห่างจากที่ทำงานประมาณ 1 กิโลเมตร คงเป็นด้วยเหตุนี้ทำให้ทุกคนนอนด้วยกัน ได้ผูกสัมพันธ์และสนิทกันโดยไม่รู้ตัว ไม่แบ่งพรรคพวก หากเพื่อนคนใดมีทุกข์ ทุกคนช่วยกันแก้ปัญหา ทำให้รู้สึกไม่เหงาใจ แม้ไกลบ้านถึงคนละมุมโลก แม้การไปทำงาน ที่ต้องเดินด้วยเท้า ลุยหิมะ ตากฝน ข้าพเจ้าก็มิได้คิดว่าเป็นการทรมานแต่เป็นการพลิกวิกฤต ให้เป็นโอกาสในการที่ได้สินิทกับเพื่อนมากขึ้น

จุดประสงค์อีกอย่างการเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม Holiday Work and Travel USA นี้ของข้าพเจ้า คือ การท่องเที่ยวอเมริกาและโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม Holiday Work and Travel USA ก็มิได้ทำให้ข้าพเจ้าผิดหวัง เพียง 2 ชั่วโมง ในการนั่งรถไฟข้าพเจ้าได้โผล่ที่กลางมหานครของโลก เมืองแห่งการท่องเที่ยว การเงินการธนาคารของโลกนั่นคือ มหานคร New York ข้าพเจ้าและเพื่อนๆ ได้ท่องเที่ยวในที่สำคัญทุกแห่ง โดยการเปิดแผนที่ดูเอง เดินเอง ขึ้นรถไฟใต้ดินเอง เป็นสิ่งที่สนุกมากเป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากยิ่ง และเพียง 1 ชั่วโมง ในการขึ้นรถยนต์ ข้าพเจ้าได้พบกับเมืองการศึกษา นั่นคือเมือง Boston (บอสตัน) ซึ่งเป็นเมืองที่สวยงาม เป็นระเบียบ ทั้งยังมีมหาวิทยาลัยฮาวาร์ดอยู่ด้วย การท่องเที่ยวแต่ละครั้งมิได้ทำให้ต้องลางานแต่อย่างใดทุกคนเที่ยว และใช้เงินได้อย่างภาคภูมิใจ ที่เงินนั้นเป็นเงินที่หาได้จากหยาดเหงื่อแรงงานโดยไม่ต้องรบกวนผู้ปกครอง

เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วนัก อาจเป็นเพราะมีสิ่งแปลกใหม่ และประสบการณ์ต่างๆผ่านมาเยอะ แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ายังคงคิดแม้กลับถึงเมืองไทยแล้ว คือข้าพเจ้าได้คิดในมุมมองที่กว้างขึ้น ระบบ ความคิดที่เป็นระบบมากขึ้น ชีวิตมีจุดมุ่งหมายเห็นความสำคัญของเวลาและสิ่งต่างๆ เช่น ครอบครัวมากขึ้น ทั้งยังกลับมาพร้อมความภาคภูมิใจที่มีรายได้เป็นของตัวเอง เพื่อการท่องเที่ยว ฝึกภาษา และการมอบเงิน ทั้งหมดให้ผู้ปกครอง ซึ่งข้าพเจ้า คิดว่าการเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม Holiday Work and Travel ครั้งนี้ ได้มากกว่าการฝึกภาษา การท่องเที่ยว การทำงาน ซึ่งนั่นคือ การบริหารชีวิต และบริหารความคิดของตนเอง นั่นเอง

นางสาว วีร์สุดา สิทธิเดช

นิสิตคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

McDonald’s DANA Enterprise, Connecticut 2004

รางวัลชนะเลิศ ประกวดเรียงความโครงการ Holiday Work and Travel USA 2004